Analogi insuliny ludzkiej

Czym są analogi insuliny?

Analogi są pochodnymi insuliny. Analogi insuliny otrzymuje się, wykorzystując biotechnologię, w wyniku której zachodzi zmiana w cząsteczce insuliny jednego lub kilku aminokwasów. Zmiana w cząsteczce insuliny powoduje zmianę właściwości, związanych głównie z jej wchłanianiem się z tkanki podskórnej do krwi. Konsekwencją jest przyspieszenie działania (analog szybkodziałający) lub jego wydłużenie (analog długodziałający). Zostały również opracowane analogi o dwufazowym uwalnianiu - fazie szybkiej i wydłużonej.

Rodzaje analogów insuliny:

• szybkodziałający,
• długodziałający,
• dwufazowe.

Podstawowe zasady stosowania – w zależności od wielkości posiłku, analogowe insuliny szybkodziałające i o dwufazowym uwalnianiu podaje się bezpośrednio przed lub po posiłku. Z powodu krótkiego profilu działania, stężenie szybkodziałającej insuliny we krwi szybko się obniża do poziomu podstawowego, dlatego eliminuje się dodatkowe posiłki i przekąski, które mają ochronić przed wystąpieniem  hipoglikemii - znacznym i groźnym spadkiem poziomu cukru we krwi. Insulinę analogową długodziałającą podaję się jako bazę jeden lub dwa razy na dobę w zależności od zapotrzebowania i trybu życia.

Wybór odpowiedniego leczenia insuliną zawsze powinien odbywać się pod kontrolą lekarza.

DIA/69/07-08/11-10