Co to jest Zanikowe Zapalenie Pochwy (ZZP)?

Po menopauzie jajniki przestają produkować estrogen. U kobiet, u których nie doszło jeszcze do menopauzy, produkcję estrogenu może zaburzyć radioterapia, chemioterapia, choroby immunologiczne i niektóre leki. Ponieważ pochwa wykazuje wrażliwość na estrogeny, pod wpływem przedłużającego się zmniejszenia stężenia tych hormonów zachodzi w niej szereg fizjologicznych zmian: pochwa skraca się i staje się mniej elastyczna, jej ściany ulegają ścieńczeniu a wytwarzanie wydzieliny pochwowej zmniejsza się. Niedobór estrogenów prowadzi również do obniżenia kwasowości płynu pochwowego, predysponując tym samym do infekcji pochwy.

W pochwie mogą też namnażać się szkodliwe bakterie, które normalnie nie miałyby odpowiednich warunków do rozwoju. Bakterie z pochwy mogą też przemieszczać się do cewki moczowej i wywoływać zakażenia pęcherza. Nawet przy zażywaniu hormonów doustnie ich stężenia mogą nie być wystarczająco wysokie do leczenia atrofii (zaniku) pochwy.

Do najczęstszych infekcji należą: suchość pochwy, pieczenie, swędzenie, ból, bolesność podczas stosunku płciowego, krwawienie lub plamienie w czasie lub po stosunku. Obniżenie stężenia estrogenów we krwi może wywołać także różne objawy ogólne, takie jak np.: uderzenia gorąca, nocne poty oraz uczucie zmęczenia, nerwowość, bezsenność, rozdrażnienie oraz zaburzenia koncentracji i pamięci.

Wszystkie te objawy lokalne określane są nazwą Zanikowego Zapalenia Pochwy (ZZP), które może więc mieć niekorzystny wpływ na jakość życia kobiety.

Bezpośrednią przyczyną Zanikowego Zapalenia Pochwy jest zanik tkanek pochwy i zmniejszone nawilżenie jej ścian. Oprócz okresu menopauzy i związanego z nim braku estrogenów, zanik tkanek pochwy mogą powodować: radioterapia, chemioterapia, operacyjne usunięcie jajników, stosowanie leków antyestrogenowych z grupy SERM (w leczeniu osteoporozy), z grupy SSRI (w leczeniu depresji).

HRT 01/01/04